Ξωκλήσια στη Νεμέα.

Ξωκλήσια στη Νεμέα. Οι «ιδιωτικοί» άγιοι των οικογενειών.

Όπως όλη η ηπειρωτική, αλλά και νησιωτική Ελλάδα, έτσι και η περιοχή της Νεμέας είναι κατάσπαρτη από μικρά ξωκλήσια, μερικά από τα οποία χρονολογούνται από πολύ παλιά.

Ειδικά στην περιοχή της Νεμέας μέσα στην καταπράσινη πεδιάδα από αμπέλια, τα ολόλευκα ξωκλήσια προβάλλουν την ταπεινή, αλλά άριστα εναρμονισμένη με το περιβάλλον παραδοσιακή τους αρχιτεκτονική, «γαληνεύοντας» συγχρόνως το περιβάλλον.

Τα ξωκλήσια είναι στενά συνδεδεμένα με την αγροτική παραγωγή και την αμπελοκαλλιέργεια και ανήκουν τα περισσότερα σε ιδιώτες και οικογένειες που τα έχτιζαν μέσα στα κτήματά τους για να συμβάλλουν στην ευλογία της παραγωγής.

Η κάθε οικογένεια, μεγαλοκτηματιών κυρίως, είχε και έχει το δικό της άγιο και είναι επιφορτισμένη να φροντίζει και να διατηρεί σε άριστη κατάσταση το ξωκλήσι του.

Η φροντίδα του αμπελιού, το όργωμα το κλάδεμα, ο τρύγος συμπληρώνονται με τη φροντίδα των εικόνων, των καντηλιών και την καθαριότητα ή το ασβέστωμα των μικρών ναών.

Η ικανοποίηση είναι η ίδια. Σπονδή στη γη και θυμίαμα στον Άγιο.

Στα περισσότερα από αυτά τα ξωκλήσια, τα πανηγύρια που στήνονταν στη γιορτή του αγίου στον οποίο ήταν αφιερωμένα, ήταν μεγαλόπρεπα. Όλοι, σαν παιδιά βρεθήκαμε σε αυτά και όλοι με νοσταλγία ξαναγυρίζουμε εκεί: Στην Αγία Παρασκευή, στην Αγία Τριάδα, στους Ταξιάρχες, στον Τεμπέ στην Αρχαία Νεμέα, στην Αγιά Σωτήρα στη Νεμέα και αλλού.

Είναι μια ωραία εμπειρία για κάθε επισκέπτη που θέλει να περπατήσει μέσα στους αμπελώνες, να αναζητήσει και να ανακαλύψει τα ολόλευκα αυτά ησυχαστήρια, τυλιγμένα κυριολεκτικά από τα κλήματα των αμπελιών. Κι αν βρεθεί σε κάποιο πανηγύρι που ακόμα και σήμερα κάποιοι πιστοί στήνουν αυτοσχέδια, μετά το πέρας της λειτουργίας, τη μέρα του Αγίου, η εμπειρία γίνεται μοναδική.

Άλλωστε ένα τέτοιο ξωκλήσι, ένας μικρός ναός, με μεγάλη όμως ιστορία, ο Αη Γιώργης, έδωσε το όνομά του στη φημισμένη ποικιλία Αγιωργίτικο, προσδίδοντάς του έναν «ιερό» σχεδόν χαρακτήρα.