Η Ιστορία της Νεμέας

Με  το όνομα Νεμέα στην αρχαιότητα δεν υπήρχε οικισμός. Ο χώρος που περιβάλλει το ιερό με το στάδιο, τον ιππόδρομο και τα οικήματα που εξυπηρετούσαν τους αγώνες ζωντάνευε κάθε δυο χρόνια με τα πλήθη που συνέρρεαν από τις πόλεις για τα Νέμεα. Ιστορικό κέντρο της περιοχής ήταν η Αρχαία Φλιούς που έζησε από τα μυθικά βάθη των προϊστορικών χρόνων μέχρι και τον 10ο αιώνα μ.Χ.

Στους Ομηρικούς χρόνους η Φλιούς ήταν γνωστή με το όνομα Αιρεθυρέα (θελκτική) που κατά την μυθολογία ήταν κόρη του γενάρχη Άραντα , ο οποίος θεωρείται πολύ αρχαιότερος του Πελασγού. Από τον Αργοναύτη ήρωα της Φλίας, τέκνο του Διόνυσου και της Αριάδνης, πήρε το κατοπινό της όνομα. Ο Παυσανίας βρήκε τη Φλιούντα σε μέτρια ακμή με πολλούς ναούς, αγάλματα και ιερά , μάρτυρες πανάρχαιας λατρείας όπως ο ναός της Δήμητρας και της κόρης.

Το 1925 ο Μπλέγκεν έφερε στο φως ευρήματα της νεολιθικής περιόδου αλλά και των ιστορικών χρόνων. Αποκαλύφτηκαν τα χαμηλότερα εδώλια του θεάτρου, τα θεμέλια της σκηνής, τα σχεδόν συνεχόμενα προς το νότο θεμέλια του λεγόμενου «παλατιού» και ένα κομμάτι αναλληματικού τοίχου ισοδομικά χτισμένου με μεγάλες ορθογώνιες πέτρες. Όλοι οι δρόμοι για την Αρκαδία περνούσαν από τη Φλιούντα. Στην ακμή της αριθμούσε περίπου 15.000 κατοίκους.

Ήταν μεγαλύτερη από τις Κλεωνές και κατά το δωρικό παρελθόν ήταν προσκολλημένη στη Σπάρτη. Μεγάλα ιστορικά γεγονότα συνδέονται με τους Φλιάσιους και από εκεί κατάγονται πολλές πνευματικές προσωπικότητες της αρχαιότητας όπως ο φιλόσοφος Ασκληπιάδης, ο ζωγράφος Κλεαγόρας, ο Τίμων ο Σιλλογράφος, ο Ασωπόδωρος, η μαθήτρια του Πλάτωνα Αξιοθέα , οι Πυθαγόρειοι Πολύμναστος, Φιντίας, Εχεκράτης, ο δημιουργός του σατυρικού δράματος Πρατίνας, ο Αριστίας και πολλοί άλλοι.

Δύσκολα ο περαστικός από τον εγκαταλελειμμένο αρχαιολογικό χώρο μπορεί να υποθέσει την μακραίωνη ιστορία και την παλιά αίγλη. Δυτικότερα της Φλιασίας, διασχίζοντας τους περιποιητικούς αμπελώνες με τα αγιωργίτικα κλήματα, ο περιηγητής συναντά τα χωριά Πετρί και Αηδόνια, χωριά σχεδόν αποκλειστικά αμπελοκαλλιεργητών  και γοητεύεται από την ομορφιά, τα πλατάνια και τα τρεχούμενα νερά.

Το χωριό Αηδόνια έγινε διάσημο από τον μυκηναϊκό θησαυρό που έκρυβε στη γη του. Εδώ ανασκάφθηκαν μυκηναϊκοί τάφοι μεταξύ 1978 - 1980 , κατά μεγάλο ποσοστό συλημένοι. Από το σύμπλεγμα των λαξευτών αυτών μυκηναϊκών τάφων σε ύψωμα πλησίον του χωριού προέρχεται ο περίφημος θησαυρός των Αηδονίων.

Ένα μεγάλο μέρος του θησαυρού, που αποτελείται από τέσσερα χρυσά δακτυλίδια - σφραγίδες και ένα από ήλεκτρο, χρυσά κοσμήματα ενδυμασίας και χάντρες, βρέθηκε σε δημοπρασία της Νέας Υόρκης και επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από πολλές περιπέτειες.

Σήμερα γίνεται αποδεκτό ότι το νεκροταφείο των Αηδονιών με τους μνημειώδεις τάφους, είναι ένα από τα σημαντικότερα μυκηναϊκά νεκροταφεία της Πελοποννήσου. Τα πολύτιμα αντικείμενα των Αηδονίων μαρτυρούν ότι κατά τους μυκηναϊκούς χρόνους ένας σπουδαίος οικισμός αναπτύχθηκε στην περιοχή αυτή, ίσως η ομηρική Αραιθυρέα.